Την δεκαετία του ’80 κάποιος πρόσεξε μερικές τρύπες στο ξύλο που περιβάλλει μια τράπεζα στο Bamber Bridge της Αγγλίας, μια μικρή πόλη 13.000 κατοίκων στην περιφέρεια του Lancashire. Η ανακάλυψη αυτή έγινε αφορμή για να έρθει ξανά στην επιφάνεια ένα περιστατικό του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, όπου σημειώθηκε ανταλλαγή πυροβολισμών. Μόνο που δεν έγινε μεταξύ αντίπαλων στρατοπέδων, αλλά μεταξύ των Αμερικανών στρατιωτών που βρίσκονταν στην περιοχή εκείνο τον καιρό και της αμερικανικής στρατιωτικής αστυνομίας.

Ο εργάτης συντήρησης που της ανακάλυψε, ρώτησε τριγύρω πως βρέθηκαν αυτές οι τρύπες από σφαίρα στον ξύλινο τοίχο. Η απάντηση που πήρε ήταν πως επρόκειτο για προϊόν της «μάχης του Bamber Bridge», όταν μαύροι Αμερικανοί στρατιώτες που είχαν μετατεθεί στην πόλη αντιμετώπισαν τους λευκούς της αστυνομίας του αμερικανικού στρατού την νύχτα της 24ης προς 25ης Ιουνίου του 1943.

Μπορεί να έχει μείνει στην ιστορία ως «μάχη» και μάλιστα εμφύλια, αλλά ουσιαστικά επρόκειτο περισσότερο για ανταρσία. Η ανταλλαγή πυροβολισμών είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο του στρατιώτη William Crossland και τον τραυματισμό άλλων επτά στρατιωτών σε μια διαμάχη που κράτησε σχεδόν 5 ώρες. Το περιστατικό υποβαθμίστηκε για να μην πληγεί το ηθικό των στρατιωτών στην πρώτη γραμμή, ωστόσο οδήγησε 27 μαύρους στρατιώτες σε καταδίκη.

Όπως πολλές πολιτείες των ΗΠΑ έτσι και ο στρατός του ήταν τότε φυλετικά διαχωρισμένος. Οι διαμάχες μέσα στις τάξεις του δεν ήταν σπάνιες. Όταν οι μαύροι στρατιώτες έφτασαν στο Bamber Bridge βρήκαν μπροστά τους μια πραγματικότητα που δεν γνώριζαν. Μια κοινωνία που δεν ήταν φυλετικά διαχωρισμένη, όπου οι ντόπιοι τους υποδέχθηκαν με θέρμη ως αυτό που ήταν. Συμπολεμιστές εναντίον του φασισμού. Μάλιστα όταν η ηγεσία των ταγμάτων απαίτησαν οι παμπ της περιοχής να διαχωριστούν και να υπάρχει μόνο μια παμπ για μαύρους στρατιώτες, και οι τρεις παμπ της περιοχής κρέμασαν έξω από τα μαγαζιά ταμπέλες οι οποίες έγραφαν «Μόνο μαύροι στρατιώτες».

Εκείνο το απόγευμα, μαύροι στρατιώτες και λευκοί ντόπιοι, έπιναν μαζί ποτά σε μια παμπ. Κάποιος όμως ειδοποίησε την αστυνομία του στρατού, που μόλις έφτασε θέλησε να συλλάβει τον στρατιώτη Eugene Nunn επειδή δεν φορούσε την κατάλληλή στολή. Ένας λευκός Βρετανός στρατιώτης εκείνη τη στιγμή τους ρώτησε «Γιατί θέλετε να τους συλλάβετε; Δεν κάνουν τίποτα κακό και δεν ενοχλούν κανέναν».

Ακολούθησαν γροθιές και η στρατιωτικοί αστυνομικοί υποχώρησαν. Όταν ήρθαν όμως πίσω με ενισχύσεις, ακολούθησε μια οδομαχία με όπλα. Μόλις ο θάνατος του Crossland έγινε γνωστός στο στρατόπεδο, πολλοί στρατιώτες πήραν τα όπλα τους για να μεταβούν στο σημείο. Ωστόσο η αστυνομία του στρατού των ΗΠΑ επιστράτευσε ένα πολυβόλο. Κάτι που έκανε πολλούς μαύρους στρατιώτες να κρυφτούν στην πόλη και να συνεχίσουν την μάχη, που κράτησε μέχρι το πρωί.

Οι στρατιώτες είχαν σίγουρα επηρεαστεί από τις εξεγέρσεις του Ντιτρόιτ τις προηγούμενες ημέρες, όπου η αστυνομία σκότωσε 25 Αφροαμερινούς και συνολικά 34 διαδηλωτές. Μετά το περιστατικό ακολούθησε δίκη όπου 32 στρατιώτες κρίθηκαν ένοχοι για ανταρσία, αρπαγή όπλων και πυροβολισμούς κατά ανωτέρων.